உதாரணத்திற்கு பல அடுக்கு கட்டிடம் ஒன்றின் உயர்தளத்தில் நடைபெறும் விழாவிலிருந்து கேமிரா அப்படியே கிழே இறங்கி ஒவ்வொரு அடுக்காக வந்து சட்டென அங்குள்ள நீச்சல் குளத்தின் உள்ளே போய்விடுகிறது. நீருக்கடியில் கேமிரா பயணம் செய்து அதிலிருந்தும் கீழ் இறங்குகிறது. துண்டிக்கபடாத நீண்ட ஒற்றைக் காட்சியாக படமாக்கபட்டுள்ளது. இதற்காக கேமிராவைச் சுற்றிலும் விசேச உறைகள் போடப்பட்டு கேமிரா நனைந்துவிடாமல் காட்சி படமாக்கபட்டிருக்கிறது.
ஐந்து பகுதிகளாகப் பிரிக்கபட்டுள்ள இப்படம் வாய்ஸ் ஒவரில் துவங்குகிறது. தேசமே தன் கதையைச் சொல்லத் துவங்குவது போன்று ஆரம்பமாகிறது. ஆரம்பக் காட்சியில் பருந்து பார்வையில் க்யூபாவின் பசுமையான நிலப்பரப்பு காட்டப்படுகிறது. தென்னை மரங்களும் கரும்புத் தோட்டங்களும் நிரம்பிய நீண்ட நிலவளம். கேரளாவை நினைவுபடுத்தும் நிலக்காட்சிகள்.

இவ்வளவு நீண்ட பருந்துப் பார்வைக் காட்சி இன்று வரை வேறு படங்கள் எதிலும் நான் கண்டதில்லை. படத்தின் சிறப்பம்சம் அதன் விசேசமான இசையமைப்பு மற்றும் கதை சொல்லும் முறை. ஐசன்ஸ்டீனின் திரைக்கலையை முழுமையாகப் பயன்படுத்தியுள்ள படம் என்று விமர்சகர்கள் கொண்டாடுவது நிஜம் என்றே தோன்றுகிறது.
படத்தின் முதல் பகுதி படீஸ்டா கிளப்பைச் சுற்றி விவரிக்கபடுகிறது. அமெரிக்க வணிக உரிமையாளர்களுக்குச் சொந்தமான இந்த இரவு விடுதியின் கேளிக்கைகள் மற்றும் உல்லாசத்திற்காக க்யூபாவின் இசைக்கலைஞர்கள் பெண்கள் எப்படி பயன்படுத்திக் கொள்ளப்படுகிறார்கள் என்று நீள்கிறது. ஆப்ரிக்க தாளக்கட்டுடன் கூடிய இசையும் க்யூபாவின் மரபிசையும் கலந்த இரவுப்பாடல்களும் கறுப்பு வெள்ளையில் அசைந்து செல்லும் நிழல் உருவங்களும் இசையின் எழுச்சிக்கு ஏற்ப மாறும் கேமிராக் கோணங்களும் மிக அருமையானவை.

அடுத்த பகுதி கரும்புத் தோட்டங்களை எப்படி பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அபகரித்தன என்பதைப் பற்றியது. இதில் கரும்பு வெட்டிப் பிழைக்கும் விவசாயி ஒருவனின் வாழ்வு விவரிக்கபடுகிறது. தனது நிலத்தை யுனைடெட் நிறுவனம் அபகரிப்பதிலிருந்து அவன் கொள்ளும் கோபம் முடிவில் மொத்த கரும்புத் தோட்டத்தையே எரிப்பதில் போய் முடிகிறது. கரும்புத் தோட்டம் எரிக்கபடும் காட்சியில் உள்ள ஒற்றைமேகம் கொண்ட ஆகாசமும் பரந்த வெற்று வெளியும், பற்றி எரியும் நெருப்பும் உக்கிரமானவை. இதைப் பதிவு செய்வதற்காக அகசிவப்பு பிலிம் படம்படுத்தபட்டிருக்கிறது.

அதன் பிந்திய பகுதி க்யூபாவில் உருவான மாணவர் எழுச்சி மற்றும் அதைத் தொடர்ந்த மக்கள் எழுச்சியை முன்வைக்கிறது. கவித்துவமான விவரணைகள். தேர்ந்த இயக்கம். சிறந்த இசை என்று தரமான படத்திற்கான முன் உதாரணம். படத்திற்கு கூடுதல் வலிமை சேர்ப்பது ருஷ்யக் கவிஞரான யெவ்டுஷெங்கோவின் கவிதைகள். இயக்குனரோடு இணைந்து யெவ்டுஷெங்கோவும் இப்படத்தின் திரைக்கதையாசிரியராகப் பணியாற்றியிருக்கிறார்.

சினிமாவிற்கு எந்த அளவு இசையும் காட்சிபடுத்துதலும் முக்கியம் என்பதற்கான முன்உதாரணம் இப்படம்.

கண்ணுக்கு எட்டியவரை மனிதர்களே இல்லாத நீண்ட பனிவெளி. அதில் கானல் போல அலைந்து கொண்டிருக்கும் வெளிச்சம். கானலைக் குடிப்பதற்காக அலைந்து கொண்டிருக்கும் மான்கள் என்று அறியப்படாத பனிப்பிரதேச வாழ்வு துவங்குகிறது. திபெத்திற்கும் சீனாவிற்கும் இடையில் உள்ள பனிமலையின் உயர்ந்த பகுதி கிகிஜிலி. அங்கே திபெத்தியர்கள் வாழ்கிறார்கள்.

திபெத்தியக் குடும்பம் ஒன்றில் நடைபெறும் சாவுச்சடங்கினைப் பற்றிய புகைப்படம் எடுக்க வரும் காயூ அங்கு தோல் பொருள்களுக்காக அரிய வகை மான்கள் வேட்டையாடப்படுவதைப் பற்றி அறிந்து அதை உலகின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வருவதற்காக, தான் அவர்களுடன் காவல்பணியை பார்வையிட வருவதாகச் சொல்கிறான்.

அன்றிரவே பனிக்காவலர்களின் படையொன்று புறப்படுகிறது. நீண்ட பயணத்தின் இறுதியில் அடிவார முகாமை அடைகிறார்கள். மான்தோல் கடத்தல் அந்தப் பகுதியில் தொடர்ந்து நடந்து வருவதால் தடுப்பு முகாம்கள் அமைக்கபட்டுள்ளன. காவல்படை வழியில் கடந்துசென்ற வாகனம் ஒன்றைச் சோதனை செய்து மான்தோல்களைக் கைப்பற்றுகிறது.

அதன்பிறகு மலையின் அதிஉயரத்திற்கு பயணம் துவங்குகிறது. நிலாவில் காலடி வைத்தது போன்ற யாருமற்ற நிலப்பரப்பு. தொலைவில் ஒளிரும் சூரியன், மனித மூச்சொலிகளைத் தவிர வேறு ஒசையற்ற நிசப்தம். கொன்று தோல் உரிக்கபட்டு வீசியெறியப்பட்ட ஆயிரக்கணக்கான மான்களின் உடல்களை ஒரு இடத்தில் பார்வையிடுகிறார்கள். மிக அரிய காட்சியது. இறந்து போன மான்களைச் சேகரித்து புதைத்துவிட்டு வேட்டையாடியவர்களை துரத்திப் பிடிப்பது என்று காவல்படை புறப்படுகிறது

படம் முழுவதும் அவர்களின் சாகசப்பயணம் விவரிக்கபடுகிறது. மான்வேட்டையாடுபவர்கள் பிடிபடுகிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் வெறும் கூலிகள். அவர்களுக்குப் பின்னால் உள்ள வணிகர்கள் தப்பிவிடுகிறார்கள். பிடிபட்ட கைதிகளைத் தங்களோடு அழைத்துக் கொண்டு பனியில் வாகனம் செல்கிறது. வழியில் வாகனக் கோளாறு ஏற்படவே தடங்கல் உருவாகிறது. கைதிகள் தப்பிப் போகிறார்கள்.

காவலர்களால் துரத்தப்படும் கைதிகளுக்கு உதவி செய்ய வந்த கடத்தல்காரர்கள் காவலர்களைக் கொல்கிறார்கள். புகைப்படக்கலைஞரைத் தவிர மற்ற யாவரும் கொல்லப்படுகிறார்கள். இறந்து போன காவல் தலைவனின் உடல் மட்டுமே வீடு திரும்புகிறது. மான்வேட்டையை பத்து பேர் கொண்ட காவல்படையால் மட்டும் தடுத்து நிறுத்திவிட இயலாது என்ற உண்மை முகத்தில் அறைவது போன்று சொல்லப்படுகிறது.

அரிய வகை மான்களை பகட்டான தோல் பொருட்களுக்காக எப்படி வேட்டையாடிக் கொல்கிறார்கள் என்ற உண்மைச் சம்பவங்களின் மீது நகர்கிறது இப்படம். நேஷனல்
ஜியாகிரபியின் படம் என்பதை மெய்யாக்குவது போன்ற இயற்கையின் வனப்பு மிக்க காட்சிப்பதிவுகள். படத்தின் இயக்குனர் லு சுகான். இவரது முந்தைய படமான மிஸ்ஸிங் கன் மிக முக்கிய படமாகும்

படம் முடியும் போது உடம்பில் குளிர் ஏறிக் கொள்கிறது. கண்ணில் மான்கள் சுட்டு வீழ்த்தபடும் காட்சி அப்படியே உறைந்து போய்விடுகிறது. இயற்யை எந்த அளவு நாம் சீரழிக்கிறோம் என்ற துக்கம் மேலோங்குகிறது. அதுவே இப்படத்தின் வெற்றி.

பின்பு பாரீஸிற்குச் சென்று திரைக்கலையின் அடிப்படைகளை அறிந்து கொண்டு உருவாக்கிய முதல்படம் தி கப். பௌத்த மடாலயம் ஒன்றில் உலகக் கோப்பை கால்பந்து போட்டியினை தொலைக்காட்சியில் பார்க்க ஆசைப்படும் சிறுவனின் உலகை விவரிக்கும் இந்தத் திரைப்படம் பல முக்கிய விருதுகளைப் பெற்றிருக்கிறது. அப் படத்தின் வெற்றிக்குப் பிறகு நோர்பு இயக்கியுள்ள இரண்டாவது படமிது.

அமெரிக்காவிற்குச் செல்ல வேண்டும் என்ற கனவு எப்படி உலகம் முழுவதும் நீக்கமறப் பரவியிருக்கிறது என்பதற்கு இப்படம் ஒரு எடுத்துக்காட்டு. இமயமலையின் அடிவாரத்தில் உள்ள சிறிய கிராமம். அங்கு வேலை செய்யும் பூடான் அரசுப்பணி புரியும் இளைஞன் நீண்ட காலமாக அமெரிக்கா செல்வதற்காக முயற்சிகள் மேற்கொண்டு வருகிறான். முடிவில் அமெரிக்கா போக ஏற்பாடு ஆகிறது. தனது சொந்த ஊரை விட்டு அமெரிக்க செல்ல முடிவு செய்த அவன் மேற்கொள்ளும் பயணமே படம்.
பயணத்தின் நடுவில் அவன் ஒரு பௌத்த துறவியை சந்திக்கிறார். துறவி சொல்லும் கதையொன்றின் வழியே அவர்களது பயணம் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு காலங்களில் நடப்பதாக உருமாறுகிறது.

அகிரா குரசோவாவின் ரோஷோமோன் போன்ற திரைக்கதை வடிவம் கொண்ட இப்படம் கடந்த காலத்தில் நடைபெற்ற சம்பவத்தையும் சமகால நிகழ்வு ஒன்றையும் ஊடுகலக்கிறது. அடர்ந்த காடு. அதில் தனித்து வாழும்மரம் வெட்டி. அவனது அழகான மனைவி. எதிர்பாராமல் அவர்கள் வாழ்விற்குள் நுழையும் இளைஞன் என்ற கடந்த காலத்தின் கதை நிகழ்கால உண்மைக்கு எதிரான முன்வைக்கபடுகிறது.

படத்தின் எடிட்டிங் மற்றும் இசை மிக நன்றாக உள்ளது. பௌத்த துறவி இயக்குனராக உள்ளதால் மெல்லிய தத்துவச் சரடு படம் முழுவதும் அடிநாதமாக வெளிப்படுகிறது.
புதிய வகை ஆசிய சினிமாவில் துறவி தனக்னெ தனியிடத்தை உருவாக்கியிருக்கிறார். நாட்டார் கதை மரபும் நவீன வாழ்வும் எப்படி ஒன்று சேர முடியும் என்பதற்கு இந்த படமே சாட்சி

கைகளால் இழுத்து செல்லப்படும் ரிக்ஷாக்கள் இன்றும் வியட்நாமில் அதிகம் பயன்பாட்டில் உள்ளன.கல்கத்தா போன்ற மாநகரில் இன்றும் கைரிக்ஷா காணப்படுகிறது. வியட்நாமின் நகரங்களை ஆக்ரமித்துள்ள போதை மருந்துக் கடத்தல் மற்றும் குற்றஉலகம் சார்ந்த நிகழ்வுகளே இப்படத்தின் முதன்மை சரடு.

கைரிக்ஷா ஒட்டும் ஒருவன் தனது வண்டியை சாலையோரம் நிறுத்திவிட்டு இயற்கை உபாதையைப் போக்கிக் கொள்ளச் செல்கிறான். ஆனால் அவன் திரும்பி வருதவற்குள் அவனது ரிக்ஷா திருடு போய்விடுகிறது. கண் எதிரில் வண்டியைத் திருடி கொண்டு செல்பவர்களைத் துரத்துகிறான். ஆனால் அவர்கள் தப்பிப் போய்விடுகிறார்கள். வண்டியை மீட்பதற்காக சுற்றியலைகிறான்.

அது போதை மருந்து கடத்துகின்றவர்களால் திருடப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்து கொண்டதும் எதிர்கொள்ள வழியின்றி திகைக்கிறான். அவனுக்கு உதவி செய்ய வந்த இன்னொரு குற்றக்கும்பல் அவனை வைத்து தங்களது சொந்தப் பகையை தீர்த்து கொள்கிறார்கள். குற்றஉலகில் நுழைந்தவன் அதிலிருந்து வெளியேற முடியாமல் சிக்கிக் கொள்கிறான். அவனோடு அவனது சகோதரியும் மாட்டிக் கொண்டு வேசையாகிறாள். தன் மேல் படிந்த கறையை போக்கிக் கொண்டு அதிலிருந்து தப்ப மேற்கொள்ளும் முயற்சிகளும் அதன் தொடர்விளைவுகளே கதையின் முடிவு.

இருபது வயதைக் கடந்த இளைஞனின் வாழ்வு எப்படி ஒரு சிறிய நிகழ்வில் திசைமாற்றம் கொள்கிறது என்பதை விவரிக்கும் இப்படம் பல்லியின் வாலை பல்லால் கடித்து துண்டிப்பது. போன்ற உச்சபட்சமான வன்முறை காட்சிகள் கொண்டது.

சமகால வியட்நாமிய படங்களை பற்றி அதிக அறிமுகம் நமக்கில்லை. இப்படத்தை பார்க்கும் போது வியட்நாமிய சினிமா அதன் தரத்தில் உலக சினிமாவோடு போட்டியிடும் தன்மைக்கு உயர்ந்திருப்பதை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

சில வருடங்களுக்கு முன்பாக மார்க்வெஸே தனக்கு விருப்பமான ஆறு இயக்குனர்களை தேர்வு செய்து அவர்களின் வழியே தனது சிறந்த ஆறு சிறுகதைகளை படமாக்கியுள்ளார். அந்த வரிசைகளையும் பார்த்திருக்கிறேன்.

இந்த படம் ஹாலிவுட்டின் ரசிகர்களை முன்நிறுத்தியே உருவாக்கபட்டிருக்கிறது. மார்க்வெஸின் மகன் Rodrigo Garcia ஹாலிவுட்டில் இயக்குனராக உருவாகியிருக்கிறார். அவரது உந்துதல் தான் இப்படம் உருவாக காரணம் என்கிறார்கள். இந்த படத்தை இயக்கியிருப்பவர் Mike Newell.

நிறைவேறாத காதல் கொண்ட இருவரைப் பற்றியதே இத்திரைப்படம். பிளாரென்டினோ சிறுவயது முதலே பெர்மினாவோடு நட்பாகப் பழகுகிறான். பதின்வயதில் அது காதலாகிறது. ஆனால் பெர்மினா அதைக் கண்டு கொள்ளவேயில்லை. அவளது காதலுக்கு ஏங்கி பின்னாடியே சுற்றி அலைகிறான். ஆனால் பெர்மினா அவனை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

காலமாற்றத்தில் இருவரும் பிரிந்துவிடுகிறார்கள். தனது நிறைவேறாத காதலுக்காக இனிமேல் எந்தப் பெண்ணோடும் பழகக் கூடாது என்று பிடிவாதமாக இருக்கிறான் பிளாரென்டினோ. ஆனால் பெர்மினா ஒரு மருத்துரை மணம் செய்து கொண்டு குடும்பப் பெண்ணாக மாறியிருப்பதை ஒரு நாள் அறிகிறான். அவளைப் பழிவாங்க தினம் ஒரு பெண்ணோடு பழகத் துவங்குகிறாள். ஆனாலும் அவனது அடிமனதில் பெர்மினா மீது கொண்ட காதல் தீராத நோயாக வளர்ந்து கொண்டேயிருக்கிறது.

இருவருக்கும் வயதாகிறது. பெர்மினாவின் கணவரான மருத்துவர் அர்பினோ தனது நண்பரின் தற்கொலைப் பற்றி அறிந்து சாவு வீட்டிற்கு சென்றுத் திரும்பிய பிறகும் அந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீளமுடியாமல் தனது கிளியைப் பிடிக்க மரத்திலேறி விழுந்து உயிர்விடுகிறார். பெர்மினா விதவையாகிறாள். அவளுக்கு வயதானதைப் பற்றி கவலையின்றி திரும்பவும் தனது காதலை வெளிப்படுத்த பிளாரென்டினோ அவளது வாழ்விற்குள் நுழைகிறான்.

அவனை எதிர் கொள்ள விருப்பமற்று உறவே வேண்டாம் என்று ஒதுக்கி தள்ளுகிறாள். ஆனால் விடாப்பிடியான அவனது நேசம் நாளடைவில் அவளையும் தொற்றிக் கொள்கிறது. இவரும் கடிதங்களை பரிமாறிக் கொள்கிறார்கள். ஒன்றாக பயணம் மேற்கொள்கிறார்கள். தங்களது உறவு பற்றி உலகம் அறிந்து பழிக்குமோ என்ற பயம் பெர்மினாவிற்குள் ஏற்படுகிறது. அந்த சமயத்தில் அவர்கள் பயணம் செய்த கப்பலில் காலரா பரவியுள்ளதை எச்சரிக்கும் மஞ்சள் கொடி ஏற்றப்படுகிறது. சாவின் முன்னால் தீராத காதல் அவர்களை ஒன்று சேர்க்கிறது

இந்த நாவலை மார்க்வெஸ் முன்பின்னாக கடந்து செல்லும் நிகழ்வுகளின் வழியே கதை சொல்லியிருப்பார். பிரம்மாண்டமான உருவாக்கம் என்ற முறையில் திரைக்காட்சிகள் நாவலின் நுட்பமான விவரிப்பை மறுஉருவாக்கம் செய்ய அதிகம் முனைந்திருக்கிறது. செவ்வியல் நாவல்களைப் போல கதையைக் கொண்டு செல்லும் மார்க்வெஸின் கவித்துவம் இப் படத்தில் இல்லை. தனது மாயயதார்த்தக் கதைசொல்லலுக்கு மாற்றாக டேனியல் டீபோவின் நாவல்போல மார்க்வெஸ் இதை எழுதியுள்ளார்.
இப்படத்தை மார்க்வெஸின் மீது ஈடுபாடு உள்ளவர்கள் அவசியம் ரசிக்க கூடும். மற்றவர்களுக்கு வழக்கமான ஹாலிவுட் படங்களில் ஒன்றே.

டுனிசியாவில் உள்ள இஸ்லாமியக் குடும்பத்தை சேர்ந்த  சர்ன்ழ்ஹ என்ற பதிமூன்று வயது சிறுவனின் பால் இச்சைகள் அரும்பும் நாட்களின் மீது கவனம் கொள்கிறது இக்கதை. பால் இன்பம் குறித்த மதக்கட்டுபாடுகள் அதிகமான சூழலில் நௌராவிற்கு மீசை அரும்பத் துவங்கும் வயது உருவாகிறது. 

நௌரா தன்னுடைய அம்மாவோடு உள்ளுரில் உள்ள பெண்களுக்கான பொதுகுளியல் கூடம் ஒன்றிற்கு தினந்தோறும் செல்கிறான். அந்தக் குளியல் கூடத்தில் வெவ்வேறு வயதில் பெண்கள் தங்களை மறந்து குளித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். சிறுவன் என்பதால் அவனைப் பெண்கள் குளியல் கூடத்திற்குள் அழைத்து செல்வதில் எவ்விதமான தடையும் இருப்பதில்லை. ஆனால் நௌராவிற்குள் இருந்த சிறுவன் மறைந்து போய் பதின்பருவத்தின் காம உணர்வுகள் துவங்கியிருப்பதால் அவன் அறைகுறை உடைகளோடும் நிர்வாணமாகவும் தென்படும் பெண் உடல்களைக் கண்களால் விழுங்குகிறான்.  

வயதை மறந்து பால் இச்சைகள் அவனுக்குள் பீறிடுகின்றன. தவிப்பும் பெருமூச்சுமாக அவன் பெண் உடலை வெறித்துப் பார்த்து கொண்டிருக்கிறான். தனக்குள் ஏற்பட்ட இந்த மாறுதல்களை எவராவது கவனித்துவிடப் போகிறார்களோ என்ற பயம் அவனுக்கு ஏற்படுகிறது. அதே நேரம் மற்ற சிறுவர்களைப் போலின்றி தன்னால் பெண் உடலின் நிர்வாணத்தை நெருங்கி ரசிக்க முடிகிறது என்ற சந்தோஷமும் அவனுக்குள் உருவாகிறது.  

குளியல் அறையில் மட்டுமின்றி தெருவிலும் வீடுகளிலும் அவனது கவனம் பெண்களின் மீது குவிகிறது. அது அவனைப் படுத்தி எடுக்கிறது. தன்னை விட வயதில் மூத்த பையன்களுடன் சேர்ந்து சுற்றுவதோடு பெண்களைப் பற்றி ரகசியமாக பேசவும் துவங்குகிறான். 

ஆனால் ஒரு நாளில் அவன் குளியல் அறையில் ஒரு பெண்ணின் நிர்வாணத்தை வேடிக்கை பார்ப்பதை அறிந்த குளியலறை நடத்துகின்றவள் அவனைப் பிடித்து அவமானப்படுத்தி வெளியேற்றுகிறாள். அம்மாவும் வீட்டில் இருந்த மற்றவர்களும் அவனைத் திட்டுகிறார்கள். இயல்பாக அவனுக்குள் உருவான பால் உணர்வுகள் குற்றம் என அடையாளம் காட்டப்படுகிறது. 

அவனுக்குத் தன்னை சுற்றிய உலகின் மீது ஆத்திரமாகவும் எரிச்சலாகவும் வருகிறது. குளியல் அறைக்குள் அனுமதி மறுக்கபட்ட பிறகு அவனது பார்வை அவனது வயதை ஒத்த இன்னொரு இளம்பெண் மீது விழுகிறது. அவளைப் பின்தொடர்ந்து செல்லத் துவங்கி அவளது ஈர்ப்பிற்கு உள்ளாகிறான். அப்போதும் சூழலின் கெடுபிடியிலிருந்து அவனால் மீள முடியவேயில்லை. 

பதின்பருவத்தில் சிறுவர்களுக்குள் ஏற்படும் பால் உணர்ச்சியின் முதல்விதைகள் இந்தப் படத்தில் மிக நுட்பமாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கின்றன. நேற்று வரை அறிந்த உலகம் அப்படியே கலைந்து புதிய வெளியாவது அழகாக சித்தரிக்கபட்டிருக்கிறது. மறைமுகமாக ஒளித்து வைத்து எடுக்கப்பட்டதோ எனும்படியான ஒளிப்பதிவும் பெண் உடல் மீது சிறுவனின் கவனம் குவியம் போது எல்லாம் கூடவே நெருங்கிச் செல்லும் கேமிரா நகர்வுகளும் படத்திற்கு மிகச்சிறப்பாக துணை போகின்றன. 

குறிப்பாக நௌராவாக நடித்துள்ள சிறுவனின் முகபாவங்களும் உடல் மொழியும் சிறப்பானவை. அவன் முதன்முதலாக இந்த படத்தில் நடித்திருக்கிறான் என்பது வியப்பூட்டுவதாக உள்ளது. கான்ஸ் உள்ளிட்ட பல திரைப்பட விழாக்களில் பங்கேற்ற படமிது.

ஒரு இரவு எதிர்பாரத விதமாக பம்லா என்ற பெண்ணைத் தாக்கி அவளிடமிருந்த காரை பறித்து கொண்டு போகிறான் டேவிட். அந்தக் காரில் பம்லாவின் கைக்குழந்தையொன்று இருப்பதை அறிகிறான் டேவிட். அந்த குழந்தையை என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் ஒரு பையில் வைத்து தன் இருப்பிடத்திற்கு எடுத்துப் போகிறான். அங்கே குழந்தையின் மீது அவனறியாமல் ஈர்ப்பு உருவாகிறது. ஒருவிதத்தில் அந்தக் குழந்தை அவனது குழந்தைபருவத்தை நினைவுபடுத்துகிறது. 

வீறிட்டு அலறும் குழந்தையின் பசியைத் தீர்ப்பதற்காக தாய்பால் வேண்டி தனது சேரிப்பகுதியில் வசிக்கும் இன்னொரு பெண்ணை மிரட்டி பால் புகட்ட வைக்கிறான். குழந்தைக்காக தனது இயல்பான வாழ்வை மாற்றிக் கொள்ள முயற்சிக்கிறான். இதற்குள் அடிபட்டு மயக்கமான பம்லா மருத்துவமனையில் சேர்க்கபடுகிறாள். அவளது குழந்தை காணமல் போன விபரம் தெரியவருகிறது. அவளது கணவன் போலீஸ் உதவியோடு குழந்தையைத் தேடுவதற்கு முயற்சிக்கிறான். 

டேவிட்டிற்கு குழந்தையோடு மிகுந்த நெருக்கம் உண்டாகி விடுகிறது. குழந்தையை ஒப்படைக்க மறுக்கிறான். ஆனால் தன்னைப் போல இன்னொரு குழந்தை அநாதையாக வளரக்கூடாது என்பதை உணர்ந்து முடிவில் தன்னை போலீஸ் தேடுவதை பற்றிய  கவலையின்றி குழந்தையை அதன் வீட்டில் ஒப்படைக்கச் செல்கிறான். அங்கே போலீஸ் அவனைச் சுற்றி வளைத்து கொள்கிறது. குழந்தையை ஒப்படைத்துவிட்டுத் தப்பியோடும் போது காவலர்களால் சுட்டுக் கொல்லப்படுகிறான். 

சேரிப்பகுதியில் உள்ள வறுமை. நெருக்கடி, வேலையின்மை, வன்முறை என்று ஆப்பரிக்காவின் சமகால வாழ்வை யதார்த்தமாக படமாக்கியிருக்கிறார்கள். வன்முறைக்குப் பழகிய ஒருவனுக்குள்ளும் அன்பிற்கான ஏக்கமும் தவிப்பும் இருப்பதை படம் துல்லியமாக வெளிப்படுத்துகிறது. குறிப்பாக பசியோடு உள்ள குழந்தைக்கு பால்புகட்டும் சேரிப்பெண்ணோடு அவனுக்கு ஏற்படும் பெயரற்ற உறவும் அந்த பெண் காட்டும் பரிவும் கவிதையை போன்றது. 

சிறந்த திரைப்படத்திற்காக ஆஸ்கார் விருதைப் பெற்ற இப்படம் உலகமெங்கும் பரந்த வரவேற்பை பெற்றுள்ளது. இதன் இசைசேர்கை மிக நுட்பமானது. கிவெய்டோ எனப்படும் இசைவகையது. தென்னாப்பரிக்காவின் முக்கிய இளம் இயக்குனரான கேவின் குட் இந்த படத்தை இயக்கியிருக்கிறார். 

ஆறு நாட்களுக்குள் நடைபெறும் பல்வேறு சம்பவங்களை பின்னிசெல்லும் திரைக்கதையமைப்பு சுவராஸ்யமானது. சிறந்த நடிப்பு, துல்லியமான விபரணைகளுடன் கூடிய காட்சிபதிவுகள் மற்றும் அடிதட்டு மக்களின் போராட்டமிக்க வாழ்வின் மீதான அக்கறை என்று எல்லாவிதங்களிலும் பாராட்டப்பட வேண்டிய முக்கியப் படமிது.

ஒரு விருந்தில் டாக்டர்  வால்டர் பேன் என்பவரை கெட்டி சந்திக்கிறாள். விருப்பமில்லாத போதும் அவரை திருமணம் செய்து கொள்ள ஒத்துக் கொள்கிறாள். திருமணம் நடைபெறுகிறது.  

வால்டர் நோய்கிருமிகளை பற்றிய ஆய்வு செய்வதில் அதிக கவனம் காட்டுகிறான். அது கெட்டிக்குப் பிடிப்பதில்லை. தனது மருத்துவசேவைக்காக அவன் சைனாவில் உள்ள ஷாங்காய் நகருக்குத் தன் மனைவியோடு புறப்பட்டுச் செல்கிறான். அங்கேயுள்ள பின்தங்கிய மக்களுக்கான மருத்துவ சேவை செய்கிறான். 

அந்த நாட்களில் வீட்டில் அடைபட்டுக் கிடந்த மனச்சோர்வு கொண்ட கெட்டி புதிதாக அறிமுகமாகும்  சார்லஸ் என்பரோடு நெருக்கமாகப் பழக ஆரம்பிக்கிறாள். அதை அறிந்த போதும் வால்டர் கண்டு கொள்ளாமல் இருக்கிறான். இதனால் கெட்டி குற்றவுணர்ச்சிக்கு உள்ளாகிறாள். 

இதற்கிடையில் அந்த பகுதி முழுவதும் காலரா பரவுகிறது. காலராவில் பாதிக்கபட்டவர்களுக்கான சிறப்பு முகாமில் பணியாற்றச் செல்கிறான் வால்டர். அவனோடு துணைக்குச் செல்கிறாள் கெட்டி. அங்கே சாவின் முன்னால் அவதிப்படும் மக்களை கண்டதும் அவளும் சேவை செய்யத் துவங்குகிறாள். நோயுற்று ஏற்படும் சாவு அவளுக்குள் வாழ்வின் அற்புதத்தை புரிந்து கொள்ள வைக்கிறது. 

எதிர்பாராத விதமாக வால்டரும் காலராவில் பாதிக்கபட்டு சாவுப்படுக்கையில் வீழ்க்கிறான்; அந்த இறுதி நாட்களில் அவனது மனைவி வால்டர் மனத்தின் ஆழம்காண முடியாத அன்பை புரிந்து கொள்கிறாள். வால்டரின் பணியை அவள் தொடர்ந்து செய்வதாக வாக்கு தருகிறாள். வால்டர் இறந்து போகிறான். அவனது நினைவோடு கெட்டியின் வாழ்வு புதிய மாற்றம் கொள்கிறது. 

Stuart Dryburgh தின் ஒளிப்பதிவு மிக முக்கியமானது. குறிப்பாக விரிந்து கிடக்கும் நிலக்காட்சிகளும் அதில் வால்டரின் பயணம்செய்வதும், காலரா முகாம்களும், தனித்து ஒடுங்கி நிற்கும் அவர்களது வீடும், தனிமையில் கழிக்கும் கெட்டியின் பகலிரவுகளும் சிறப்பாக படமாக்கபட்டுள்ளன. இப்படத்தின் எடிட்டிங் மற்றும் காட்சிமாற்றங்கள் தனித்துவமானவை.  

மனவேற்றுமை மிக்க கணவன் மனைவி இருவருக்குள்ளும் உள்ள குடும்ப உறவு ஒரு தீர்க்கமுடியாத நோய் என்று இந்த படம் வலியுறுத்துகிறது. அதே நேரம் நோய்மை நமது குற்றம் குறைகளை மறைந்து ஒருவரையொருவர் நேசிக்க வைக்கிறது என்பதையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

மிஸ்டர் சாக்ரடீஸ் கொரிய வணிக சினிமாவில் அதிகம் வசூலை பெற்ற படங்களில் ஒன்று. இப்படம் மாபியா கும்பலைப் பற்றியதே. தங்களது குற்றநடவடிக்கைகளுக்கு துணை செய்வதற்காக மாபியா காவல்துறையினுள் தனது ஆட்களை ஊடுருவச் செய்கின்றது. அதன் ஒரு பகுதியாக அடிதடி செய்யும் Ku Dong என்பவன் தேர்வு செய்யப்பட்டு தனி ஆசிரியர் மூலம் காவல்துறையின் பரிட்சை மற்றும் பயிற்சிக்காக தயார் செய்யப்படுகிறான். 

இயல்பான வாழ்க்கையை அனுபவித்து கொண்டிருந்த ஓன் Ku Dong ஐ பிடித்து வந்து அடிஅடியென அடித்து அவனைப் படிக்க வைப்பதே கதையின் மையம். தன்னைக் கடத்தி வைத்து எதற்காக இப்படி படிக்க சொல்கிறார்கள் என்று அவனுக்குப் புரிவதேயில்லை.  முடிவில் அவன் காவல்துறையில் வேலைக்கு சேர்ந்துவிடுகிறான். 

மாபியா அவனை தனது பணிக்காக பயன்படுத்திக் கொள்ள முயற்சிக்கிறது. ஆனால் சட்டம் நியாயம் என்பது புரியத் துவங்கியதும் மாபியாவின் சிண்டிகேட்டிற்கு எதிராக செயல்படத்துவங்கி தோற்றுப் போகிறான். அவனைப் போலவே இன்னொரு ஆளை தேடிப் பிடித்து வரப்பட்டு திரும்பவும் காவல்துறையின் பணிக்காக பயிற்சி தரப்படுவதோடு படம் நிறைவு பெறுகிறது 

வழக்கமான மசாலாபடங்களின் தன்மையை கொண்டிருந்த போதும் சாக்ரடீஸின் எண்ணங்களை படம் எங்கும் பயன்படுத்தி உள்ள விதமும் காவல்துறை தேர்விற்கான பயிற்சிக்கான ஒருவனை அடித்து படிக்க வைக்கும் நகைச்சுவை காட்சிகளும் நன்றாகவே அமைந்துள்ளன. 

சமகால கொரிய வணிக சினிமா ஹாலிவுட்டின் வணிக சினிமாவோடு எப்படி போட்டியிடுகிறது என்பது இது ஒரு உதாரணம்.

எப்போதாவது மதுக்கூடத்திற்குள் சென்று தனக்கு விருப்பமான மதுவை வாங்கிக் கொண்டு தனிமையில் ஆழ்ந்து போய்விடுகிறார். மனிதஉறவை விலக்கி ஏன் வாழ்கிறார் என்ற கேள்வியோடு படம் விரிகிறது. டிட்டாவினை அவ்வவ்போது ஒரு கறுப்பு கண்ணாடி அணிந்த பெண் சந்தித்து பெட்டி நிறைய பணம் கொடுத்துப் போகிறாள். அதிலிருந்து அவரது வாழ்க்கையில் ஏதோ பின்புலம் உள்ளது என்பது புரிய முடிகிறது. அது போலவே அவர் துப்பாக்கி வைத்திருக்கிறார். அதுவும் அவரது இயல்பை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆனால் அவரது நடவடிக்கைகளிலிருந்து அவரைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள முடிவதில்லை.  

நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு அவர் ஒரு நாள் மதுக்கூடத்தில் உள்ள சோபியா என்ற பெண்ணோடு பேசிப் பழகத் துவங்குகிறார். அந்த நிகழ்வு அவரது வாழ்வில் ஏற்படுத்தும் சூறாவளி எப்படி அவரைப் புரட்டி போடுகிறது என்பதை விவரிக்கிறது இப்படம். ஒவ்வொரு மனிதனின் பின்னாலும் விவரிக்கபடாத கடந்த காலம் ஒன்று ஒளிந்திருக்கிறது என்பதே இந்த படத்தின் அடிநாதம். 

Luca Bigazzi  இன் ஒளிப்பதிவு தனித்துவமிக்கது கேமிரா கோணங்களும் சலனமற்று போய் ஒரே போல நகர்வும் ஒரே போல மாறுதல்களும் கொண்டதாக டிட்டாவின் இயல்பை பிரதிபலிக்கின்றன, ஆனால் அவரது மனதின் உள்ளே ரகசியம் இருக்கின்றது என்பதை வெளிப்படுத்தும் விதமாக ஒவ்வொரு முறையும் கேமிரா அவரது பார்வைக்கு வெளியில் சற்றே நகர்வதும் வெகு நிதானமாக அவரது பார்வையின் நுட்பத்தை வெளிப்படுத்துவதிலும் தேர்ந்து வெளிப்பட்டுள்ளது 

வழக்கமான படங்களிலும் பெரிதும் மாறுபட்ட இப்படம் ஒளிந்து வாழும் வாழ்வின் அகநெருக்கடியை கூர்மையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறது. அதுபோலவே காதலும் வன்முறையும் பிரிக்கமுடியாதபடிய பிணைந்த சமகால புறச்சூழலின் தாக்கத்தையும் படம் கவனப்படுத்துகிறது. படத்தில் டிட்டாவாக நடித்தவ டோனி செர்விலா கான்ஸ் திரைப்படவிழாவில் சிறந்த நடிகருக்கான விருதை பெற்றிருக்கிறார். சிறந்த ஒளிப்பதிவு, திரைக்கதை என பல முக்கிய விருதுகள் பெற்றுள்ளது இப்படம்.